1405-04-14 05:06
83
0
97657
یادداشت//

یک ایران؛ بی‌قرار وداع آخر

تهران، امروز پایتخت محبت و مهربانی بود؛ جایی که «ایران» و «اسلام» در پیوند ناگسستنی خود، حماسه‌ای به وسعت تاریخ آفریدند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «گلستان ما»، سمیرا رجبی فعال رسانه درخصوص مراسم وداع با پیکر مطهر قائد شهید امت در یادداشتی با عنوان «یک ایران بی‌قرار وداع آخر» نوشت: امروز مصلای امام خمینی(ره) نه یک مکان بلکه وسعت بی‌پایان عشق و ایمان بود حضوری که بیش از یک وداع، تجدید بیعتی بود با آرمان‌های مردی که «عاشق ایران» بود.

امام شهید ما، نگاهی تمدنی به ایران داشت او ایران را سرزمین آزادگان می‌دید که در آغوش اسلام، به روح و پیکری واحد بدل شده است رهبر بیدارگر اسلام به ما آموخت که سربلندی ایران، در گرو هدایت‌های نبوی است و ملتی که هویت خود را در این پیوند آسمانی بیابد هرگز در برابر ظلم و تاریکی سر خم نخواهد کرد.

گل‌واژه‌ی «باید برخاست» که از لسان این رهبرِ فرزانه به یادگار مانده، امروز فراتر از مرزهای جغرافیایی، مرام‌نامه‌ی امت‌های آزاده است این روح بیدارگری، یادآور همان چشمه‌ی زلال انسانیت است که در قلب‌های آزاده‌ی جهان جاریست ایشان همواره در برابر آستان الهی خاضع و در برابر مستکبران، استوار بود.

امروز، ملت دلداده، بزرگ‌ترین وداع تاریخ را رقم زد صحنه‌هایی که در تهران رقم خورد، بازتابی از عشق دیرینه‌ی این مردم به اهل‌بیت(ع) بود این حضور حماسی، پاسخی بود به یک عمر ساده‌زیستی، اخلاق‌مداری و هدایت‌های پدرانه‌ای که «رهبر شهید» برای این ملت به یادگار گذاشت.

فریادهای «هیهات منا الذله» در فضای مصلی طنین‌انداز و گویی زمان در آن لحظه ایستاده بود تابوت‌ها که پوشیده در پرچم‌های سه‌رنگ بودند مقابل دیدگان مردم قرار گرفته بودند و از طرف نیز جمعیتی که انتهایش پیدا نبود پیرمردانی که عصا بر دست داشتند، شانه‌به‌شانه جوانان ایستاده بودند و با چشمانی خون‌گرفته، پیمان می‌بستند که راه این عزیز سفرکرده ناتمام نماند.

 

در میان جمعیت، جوانانی را می‌شد دید که پرچم‌های سرخ «یا لثارات الحسین» را با تمام توان تکان می‌دادند؛ این فقط یک سوگواری نبود؛ یک تجدید بیعت بود گویی هر قطره اشکی که بر خاک می‌افتاد، بذری بود برای استواری راهی که شهید آغاز کرده بود.

صدای مداح که از بلندگوها پخش می‌شد، با ضرب‌آهنگ سینه زدن‌های یکپارچه مردم گره خورده بود حرارت خشم و اندوه در سینه‌ها، گرمایی عمیق ایجاد کرده بود.

این وداع، پایان یک راه نیست؛ بلکه آغاز تکرار گل‌واژه‌هایی است که هرگز کهنه نخواهند شد ما ایستاده‌ایم؛ با تمام تعهد، ایمان و باوری که به راه او داریم «آقای خوبی‌ها» در قلب‌های ما زنده است، چرا که راه او، راه جاری  حقیقت در تاریخ بشریت است.

نظرات

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط پایگاه خبری گلستان ما در وب سایت منتشر خواهد شد

پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد

© کپی بخش یا کل هر کدام از مطالب گلستان ما با ذکر منبع امکان پذیر است.